Nederlandse “tekenjuf” geeft de soepkeuken van Monica een boost!

8 mei 2017

Toen we een tijdje geleden van Marjet nieuwe foto’s van de soepkeuken door gemaild kregen waren we blij verrast. We werden echt nieuwsgierig toen we even daarna hoorde dat het een Nederlandse ‘teacher-artist’ was die dit voor elkaar had gekregen. Dus hebben we contact met haar gezocht. Het bleek om Inge Steenhuis te gaan, docent creativiteit uit Groningen.

Hieronder volgt haar verhaal.

“De afgelopen 3 maanden heb ik doorgebracht in Windhoek als tekenjuf en schilder. Ook in Nederland sta ik voor de klas om 'crea' te geven, zoals mijn leerlingen het noemen, en ook hier ben ik toegepast schilder. Om de paar jaar ga ik een half jaar naar Ghana of Namibie of Nigeria om les te geven. Om fris te blijven en omdat het erg leuk is om te doen natuurlijk.
Deze keer gaf ik les op een na-schoolsproject waar ik schilderen gaf aan kinderen van 6 tot 14 jaar. Omdat het naschools was, was ik morgens vrij. Ik kwam in contact met Monica Imanga op het terras van een restaurant waar ik een schilderklus deed. Ze vertelde over de soepkeuken van Home of Good Hope in de township van Windhoek, en vroeg of ik tijd had om de boel wat op te vrolijken. Dat leek me erg leuk en zinvol.

Samen met een Finse stagiaire heb ik een plan gemaakt om van kindertekeningen uit te gaan. De kinderen maakten tekeningen op papier over KOKEN en THUIS. Die tekeningen hebben we verzameld en de beste uitgekozen.  Ook al vanwege de bobbels in het golfplaat, wat het er niet makkelijker op maakte. Dat vreselijke golfplaat van blik waar heel Namibië mee volstaat. Goedkoop bouwmateriaal, maar trek maar eens een rechte lijn van boven naar beneden over die ribbels heen! Daarom heb ik  duidelijke vormen en grote kwasten gebruikt, zodat het geheel wat bij elkaar wordt getrokken.
 Ik heb ze precies nagemaakt en ziehier het resultaat

Mijn ervaring na jarenlang tekenles geven in Afrika is dat creativiteit en beeldend vermogen in laag aanzien staat. De kinderen vinden het heerlijk om te tekenen en te schilderen, maar het resultaat hoeft nauwelijks mee naar huis en is van geen enkel belang. Niet belangrijk voor je toekomst, wat heb je er eigenlijk aan. Vooral bij de oudere kinderen is dit heel sterk, de jongere kunnen nog wel genieten van een gekke boom of een rare moeder. Ik heb juist de kindertekening gekozen in plaats van mijn eigen beeldtaal om de kinderen te laten zien dat ook hun werk de moeite waard is en gebruikt kan worden als eyecatcher, als symbool, bijna als logo in dit geval voor Home of Good Hope.
De kinderen waren stomverbaasd dat ik hun werk wilde gebruikten en hadden nog nooit aandacht voor beeldend werk in hun eigen omgeving ervaren.

Allemaal win-win-win dacht ik!

Nu weer terug naar de Nederlandse tekenklas.
Inge Steenhuis

2017 05 08 onder